Profesör Olmak !

Horniel Black · Konu: Geri: Profesör Olmak ! Paz Eyl. 14, 2008 3:06 pm

Ders:Bitkibilim
Öenek rp:Horniel nedenini bilmiyordu ama çok yorgundu bütün gün uyuyabilirdi.Ama yatak rkadaşı onu sabahın ilk ışıkları ile uyandırdı.Yatak arkadaşı:
-Honiel bu gün yapacaklarımız arasında tembellik yok.dedi ve Hornielı yatağından kaldırıdı.Horniel:
-Ufffffff yaaa bugün cumartesi niçin tembellik yapmıyoruz ki. der ve yatağına geri döner.Ama arkadaşı Horniel'ı gene yatağından kaldırır ve onu bir daha yatağına göndermez.Horniel ve arkadaşı giyindikten sonra Diagon yoluna doğru yola çıkarlar.Yolda şiddetli bir yağmur başlar Horniel ve arkadaşı koşa koşa Çatlak Kazana girerler içerisi yağmur yüzünden tıklım tıklımdı.Horniel ve arkadaşı boş bir masa bularak oturdular.Garson masaya yaklşarak:
-evet efendim ne istemiştiniz .dedi.Horniel:
-2 tane kaymak birası alabilirmiyiz.dedi.garson:
-tabiikide efendim.dedi ve 2 tane kaymk birayı önlerine koydu.

RP RP DIŞI:DEVAMI GELMEECEKTİR!!!!!!

Jennifer Hilary Allison · Konu: Geri: Profesör Olmak ! Çarş. Ocak 07, 2009 8:56 pm

İstediği Ders: Bitkibilim

Örnek Rp:

Nihayet ders günü gelmişti.Öğrencilik yıllarından beri bugünü bekliyordu.İdeali bir profesör olmaktı ve işte sonunda olmuştu.O gün, ilk dersi olduğundan çok heyecanlaydı.Öğrencilik yıllarındaki profesörleri nasıl ders anlatıyorlarsa Jennifer de onlardan örnek alacaktı.Sınıfa 1 saat erken gelmişti.Yavaş yavaş masasına doğru ilerledi ve otururken boş sınıfa şöyle bir göz gezdirdi.Çantasını masaya bıraktı ve içinden büyül,karmakarışık bir parşömen kağıdı çıkardı.Kağıda şöyle bir baktı.Neler öğreteceğini çok iyi biliyordu.İnceledikten sonra katlayıp tekrar boncuklu çantasının içine tıktı.Heyecandan n'aptığını bile bilmiyordu.Caitlyn kapının önünde sesle duydu.Belli ki bir kaç öğrenci gelmişti ama içeriye girmekten çekiniyorlardı.Sanırım öğreciler, karşılarında çok sinirli ve kızgın birini bekliyor olmalıydılar.Caitlyn asasını kapıya doğrulttu ve kapıyı açıldı.Kapını açılmasıyla birlikte öğreciler geri geri çekiliyordu.Jennifer, yumuşak sesi ve güler yüzüyle:

" İçeri girebilirsiniz çocuklar, ders başlamak üzere."

Öğrencilerine yakın olmak istemişti.Tabii onun öğrenciliğinde profesörleri bu kadar da sıcakkanlı, iyimser ve güler yüzlü değillerdi ama her öğrenci, karşısında hep güleryüzlü, sıcakkanlı bir profesör beklerdi elbette.Dersin başlamasına çok az vakit kalmıştı.Jennifer'ın kalp atışı hızlandı.Kapıdaki öğrenciler, teker teker sınıfa girdiler ve sıralara oturdular.Jennifer, az daha ne öğreteceklerini unutacaktı ama çok iyi hazırlanmıştı.Profesörlerinin takiklerini uygulayacaktı.Onlara güzel bir eğitim sağlayacaktı.Herkesin sınıfta olduğuna emin olmak için, boncuklu çantasından dersine giren öğrencilerin listesini çıkardı ve isimleri okumaya başladı.Herkes sınıftaydı ve Jennifer söze başladı.

" Evet sevgili öğrencilerim!Bu yıl ki Bitkibilim profesörünüz benim. Adım Jennifer Hilary Allison.Ravenclaw mezunuyum.Bu okulun eski öğrencilerindenim.Belki bazılarınız benim ismimi duymuş olabilir.Dersimizin çok keyifli ve eğlenceli geçmesini sağlayacağım.Ama kendimizi fazla eğlenceye kaptırmamalıyız tabii ki.Bir yandan eğlenip, bir yandan da öğrendiklerimizi uygulayacağız.Bugün sizlerle ilk günüm olduğundan, ders işleyemeyeceğim. Hepinizi tanımak isterim. Evet sol sıradan başlayın kendinizi tanıtmaya. "

Öğrenciler teker teker kalkıp kendilerini tanıttılar. O gün, çok güzel geçiyordu. Jennifer bir aksilik çıkmaması için dua ediyordu.Öğrencilerine ne kadar yakın olursa, onu o kadar severler ve dersini büyük bir zevkle dinlerlerdi.Herkes kendini tanıttıktan sonra Caitlyn sözüne devam etti.

" Evet sevgili öğrencilerim, herkesin bu derste eğleneceğini umuyorum. Bir aksilik çıkmaz umarım. Şu anda herşey yolunda. Haftaya dersimize başlayacağız. Kitaplara ihtiyacımızda olacak. Ancak dersimizin çoğunu uygulamalı geçireceğiz. Kitabınızı sadece araştırma olarak kullancaksınız. "

Saatine baktığında 10 dakikalık bir zaman kalmıştı dersin bitmesine. O gün, zaman ne çabuk geçmişti. Oysa zaman o kadar çabuk geçmezdi hiç.Dersin bitmesine çok az zaman kaldığından, sözüne bitirmek için devam etti:

" Evet, bakıyorum da hepinizin çok mutlu görünüyorsunuz. Aynı zamanda da heyecanlı. Bende öyleyim. Ne hissettiklerinizi şu an anlayabiliyorum. Bende yaşamıştım. Sizlerde büyüyüp bir profesör olduğunuzda benimde şu an ne hissettiklerimi anlayabileceksiniz. "

" Evet, bugün ilk gün olduğundan ders işmeyeceğim.Sizleri tanımak, gerçekten güzeldi.Çıkabilirsiniz. "